Vanaf Jimma wordt de weg steeds slechter en moeten
we steeds vaker uitwijken voor grote gaten in het
wegdek. Zonder dat de meeste westerlingen het zich
realiseren is de provincie Kaffa tot op vandaag
nog erg belangrijk voor hen. Hier vinden we nl de
oorsprong van de –voor ons o zo belangrijke-
koffie. Kilometers lange koffieplantages
vol kleine struiken waar de koffiebonen in
diverse stadia van rijpheid aanhangen en geplukt
worden. En niet te vergeten de heerlijke geur van
gebrande koffie die dor de autoramen naar binnen
komt. We slapen op de Bebeka Koffieplantage.
Acacia bomen, dicht struikgewas en een zandpad
waar we overheen rijden. Ja, dit is het Afrika wat
ik me voorgesteld had. Gelukkig is het droog, want
als het hier regenen….
Als we stoppen om foto’s te maken komt uit het
niets een groep leden van de Mursi stam
aangelopen. Wij drinken water uit plastic flessen,
zij dragen nog kalebassen. En niet alleen dat, de
dames dragen in hun onderlip kleischotels van
diverse formaat en hun bovenlichaam is versiert
met tatoeages. Littekens eigenlijk meer, omdat het
aangebracht wordt met scherpe stenen en –sinds
kort- scheermesjes. Vooral de kleischotels maken
grote indruk op ons en we voelen ons net
Livingstone, een paar honderd jaar geleden. De
tijd heeft hier stil gestaan.
In het Omo National Park kamperen we bij de hete
bronnen. Overdag is hier de meeste kans om de
dieren te zien: waterbokken, gazelles, giraffen,
ontelbare vogels en misschien wel een leeuw. Er
zijn in ieder geval genoeg verse sporen van
leeuwen te zien in het zachte zand. Wat een
ervaring om midden in een natuurpark te kamperen!
De sterrenhemel is in de nacht overweldigend en de
rangers houden de wacht bij het kampvuur als we
onze slaapzak opzoeken. Geweldig, en helemaal op
een plek waar vrijwel geen andere toerist komt.
|
|
 |
|
