| |
|
VAN
CALCUTTA VIA KATHMANDU NAAR DELHI, 21 DAGEN |
De India Nepal Motor Challenge
is een avontuurlijke motorreis langs de uitgestrekte
theeplantages van Darjeeling, door de groene heuvels van
onbekend Sikkim en dwars door Nepal welke we helemaal van oost
naar west doorkruizen.
Na een verdiende nachtrust in de miljoenenstad Kolkata (het
vroegere Calcutta) vliegen we met een binnenlandse vlucht naar
Bagdogra. Hier staan de Royal Enfields blinkend in de zon te
wachten. Nadat we even geoefend hebben met het rijden op deze
voor ons onbekende motoren sluiten we ons aan bij het drukke
verkeer van riksha’s, bussen, fietsers, vrachtwagens, koeien,
apen en voetgangers. De chaos is wel even wennen! De weg
slingert zich omhoog door een groen heuvellandschap en op de
Coronation bridge kunnen we kiezen tussen rechtsaf naar het
koninkrijk Bhutan en rechtdoor naar Kalimpong. Hm, Bhutan moet
wachten tot een volgende reis en we vervolgen onze weg.
Kalimpong ligt op de vroegere handelsroute met Tibet en ademt
nog steeds een mystieke sfeer. Ook overheerst het Tibetaanse
Boeddhisme wat er voor zorgt dat het geheel een serene rust
uitstraalt, zeker bij het Thongsa klooster dat uit 1692 stamt.
Het Indiase eten smaakt ons meer dan goed in de leuke
winkelstraat, waar het klokslag 21.00uur uitgestorven is.
Bij Rangpo staan de slagbomen gesloten en mogen we pas door als
onze permits –die we op voorhand geregeld hebben-
gecontroleerd zijn. Het voormalige koninkrijk Sikkim heeft zijn
deuren (“slagbomen” dus) nog niet al te lang geleden geopend
voor buitenlanders. Het is februari en de eerste rododendrons
staan al in bloei. De dieprode kleur van de bloemen staan in
mooi contrast met de bamboebossen en wouden waar we doorheen
rijden, bocht na bocht tot we aankomen in de hoofdstad van
Sikkim, Gangtok. Het is jammer genoeg niet al te helder, anders
hadden we de Kanchengjunga berg kunnen zien vanaf hier, de op
twee na hoogste berg ter wereld met zijn
8.586 meter
.
Vandaag rijden we een van de mooiste routes van de hele reis.
Smalle, redelijk geasfalteerde wegen met honderden bochten
sturen ons door spectaculaire berglandschappen naar Nanchi,
alwaar we officieel Sikkim verlaten. Daarna wordt de weg
onverhard, smal als een fietspad en rijden we door dorpjes waar
nog amper een buitenlander ooit geweest is. Stofwolken
achterlatend voert het pad letterlijk langs de voordeur van de
huizen. De Enfield krijgt het zwaar te verduren over de keien en
het losse zand, maar het mooie is dat er totaal geen ander
verkeer hier is. Langzaam maken de bergen plaats voor
uitgestrekte theeplantages, bij uitstek natuurlijk waar deze
omgeving bekend om is. ’s Werelds beste theesoorten komen uit
Darjeeling.
Darjeeling is hier letterlijk tegen de heuvels opgebouwd en
bestaat uit een gezellige mix van Engelse koloniale gebouwen,
Tibetaanse (eet-) huizen en nauwe straatjes. We zijn nog geen
vijf dagen onderweg maar het voelt al als een eeuwigheid.
De grensovergang naar Nepal is een gezellige chaos van verkeer,
voetgangers, loslopende koeien en veel te zwaar beladen
fietstaxi’s. Terwijl onze gids de papieren regelt staren wij
geobsedeerd naar dit schouwspel. Een uur later op de motor heeft
de drukte plaats gemaakt voor serene rust in de landbouwgebieden
van Nepal. De mensen zien er gelijk anders uit dan in India en
ook zijn Engelse teksten overal verdwenen. Het is nu allemaal
Nepali. Ossenkarren ploegen door de grond , hele families werken
samen op het land en de kleine kindjes rennen elkaar achterna.
Als we een brug oversteken zien we een grote menigte langs de
waterkant. Er blijkt een crematie aan de gang te zijn wat hier
in Nepal inhoudt: een stapel houtsblokken waarop de overledene
(een politieagent in dit geval, werd ons verteld) gelegd word,
een heel ritueel aan doeken en verf wordt weggehaald en daarna
gaat de brand in het geheel om langzaam in de rivier te
verdwijnen. De dood is hier wezenlijk onderdeel van het leven en
duidelijker aanwezig dan bij ons in Nederland. Het was
indrukwekkend om bij te wonen en terug op de motor realiseerden
we ons wat een geluksvogels we zijn om hier in alle vrijheid
rond te kunnen rijden.
Bob Seger zong in de jaren 70 al dat hij naar Kathmandu wilde,
toenmalige eindbestemming van hippies en overland treks vanuit
Amsterdam en Londen. Nu herinnert alleen Thamel area aan deze
tijd, waar ons hotel vlakbij ligt en de motor een dag een
onderhoudsbeurt krijgt. Kathmandu staat niet voor niets op de
werelderfgoed lijst van de Unesco. Honderden grote en kleine
tempels staan door de stad verspreid en met de lokale taxi komen
we overal makkelijk en goedkoop bij. Een lekkere rustdag zo in
het midden van de reis.
Voor nog geen 10 euro wordt de tank van de Enfield gevuld.
Daarmee redden we het makkelijk de 200km naar Pokhara te rijden
vandaag. We gaan vroeg op pad om het drukke verkeer te ontlopen,
maar dat lukt niet echt. Een stoet aan bussen en vrachtwagens
begeleid ons door de Kathmandu Vallei, maar eenmaal daarbuiten
suizen (jaja, op een Enfield) over het gladde asfalt de bergen
in. Een mooie rit waarbij we in Pokhara beloond worden met een
prachtig uitzicht op het Annapurna gebergte. ’s Avonds duiken
we een van de gezellige bars in die aan het meer liggen.
In het Bardia Nationale Park hebben we de motor omgeruild voor
een ….olifant. Door het water en hoge gras op zoek naar
tijgers, die zich vandaag echter niet laten zien. Wel zien we de
Aziatische neushoorn, ook niet verkeerd. We zitten inmiddels ver
in het westen van Nepal, waar we bij Banbasa de grens over gaan,
weer terug in India (uh, op de motor wel te verstaan, de olifant
hebben we achter gelaten). In Nainital slapen we in de
zomerresidentie van een rijke Indiase familie. Nainital werd
vroeger veel door de rijke Engelsen en Indiërs gebruikt om de
hitte van Delhi te ontsnappen. Gelegen in een zeer bosrijke
omgeving herleven als het ware de oude tijden in dit statige
pand, niet in de laatste plaats vanwege de oude ingelijste zwart
wit foto’s aan de muur.
Na bijna drie weken komen we aan in Delhi waar we afscheid nemen
van de Enfield. Deze heeft ons toch mooi van Kolkata helemaal
dwars door Nepal naar deze stad gebracht, door druk verkeer,
theeplantages, Himalaya uitlopers, kleine onverharde paadjes,
langs Boeddhistische tempels, koeien en apen ontwijkend, door
kleine boerengehuchten oftewel, een kleine
1.900 kilometer
puur avontuur.
|
|
|
|
|
