LADAKH MOTOR CHALLENGE, VERNIEUWDE ROUTE NAAR O.A. SRINIGRA, ZANSKAR VALLEI EN PANGONG TSO.

In mei en september gaan we de vernieuwde route van de de Ladakh Motor Challenge rijden. De nieuwe route begint zuidelijker en duurt 1 dag langer dan de "oude" Ladakh Motor Challenge. 

Vertrekdata van de vernieuwde Ladakh Motor Challenge zijn 25-05-2010 en 18-09-2010. reisduur is dus 16 dagen geworden ( was 15 dagen )

De vakantie begint met wat door velen de mooiste vlucht ter wereld wordt genoemd. In ruim een uur tijd vliegen we van Delhi naar het startpunt van ons motoravontuur, Leh. Bijna een uur lang kijken we neer op de zes tot zeven duizend meter hoge Himalaya toppen, een adembenemend voorproefje op de komende twee weken.

In twee weken tijd doorkruizen we Ladakh. Deze noordelijk gelegen provincie van India ligt ingeklemd tussen China, Pakistan en de provincie Zanskar. We doorkruizen een uniek landschap van gortdroge valleien, met sneeuw bedekte bergtoppen, zoutmeren, diep uitgesleten kloven, wilde rivieren, felgekleurde, sterk geërodeerde bergruggen, groene oases en nog veel meer.

Dat de bevolking overwegend boeddhistisch is blijkt al snel uit de vele stupa's en eeuwenoude gompa's
( klooster) die we onderweg zien liggen. Uiteraard zullen we enkele van deze gompa's ook bezoeken. Heel bijzonder is het bezoek aan het, prachtig gelegen,  "vrouwenklooster" waar supervriendelijke boeddhistische "nonnen" ons met een kopje thee verwelkomen en rondleiden.
Een onbekende pas, nog nooit door Nederlanders gereden, brengt ons in de Nubra vallei. Een fantastische rit naar bijna 5400 meter hoogte door misschien wel het meest geïsoleerd liggende stukje Ladakh. Hier kom je niemand meer tegen anders dan een herder die verbaast opkijkt wanneer 9 Enfields hem passeren. De weidsheid van de nauwelijks bezochte Nubra vallei is overweldigend. Zandduinen, wetlands, kamelen en de uitlopers van de Karakoram domineren hier het landschap. 

Het Indiase verkeer is op het eerste gezicht chaotisch en zonder verkeersregels. Toch valt dit ontzettend mee ook al maakt alles en iedereen gebruik van de weg. Dzo's ( een kruising tussen en koe en een yak) vinden de weg een aangename plek om op te liggen herkauwen en gaan echt niet opzij als wij aan komen rijden. De vooraf gevreesde truckchauffeurs blijken een gentleman in het verkeer te zijn. Tegenliggers wijken voor ons uit en een handgebaar geeft aan dat er ruimte is om te passeren of in te voegen. Is in Nederland wel eens anders.