Vietnam, land van duizend en één bochten, land van supervriendelijke mensen, land van heerlijk eten, land van rijstterrassen in tientallen kleurschakeringen, land van kleurrijke marktjes, land voor de motorrijder op zoek naar een relaxed motoravontuur.

De vakantie begint pas echt in het oude gedeelte van Hanoi, door de Franse koloniale macht destijds Cité Indegene genoemd. Oud Hanoi bestaat uit een wirwar van gezellige straatjes, bruisend van de activiteit en een breed scala aan open lucht restaurants. De volgende dag gaan we met een privé busje naar Ninh Binh, de oude hoofdstad van Vietnam,  waar de motoren voor ons klaar staan. De omgeving rond Ninh Binh en het Pu Luong park wordt ook wel Halong Bay op land genoemd omdat ook hier, net als aan de kust, de kalkstenen rotsen stijl uit het landschap omhoog rijzen.

Als we onze vervoermiddel voor de komende weken ophalen merken we dat we niet de enige tweewielers te zijn. Honderden en honderden brommers en scooters passeren links, rechts en als het had gekund, boven en onder,  onze Minsk motor Met een glimlach om de mond verlaten we de prettige chaos van de stad.

De weg voert ons door het nationale park, langs rijstvelden en rustieke dorpjes naar Phu Luong waar we de avond door brengen bij een Muong familie, de eerste minderheidgroep die we op onze reis door het noorden tegen zullen komen. Alles wordt uit de kast gehaald om het ons zo prettig mogelijk te maken, een geweldig diner met groenten uit de tuin en als afsluiting een paar glazen lokaal gestookte korenwijn. Dat belooft wat voor de komende tijd!

De hele route naar Sapa in het noorden gaat over B-wegen, landweggetjes, paden en asfalt, soms onverhard over het platteland de bergen in. Rijst- en maïsvelden wisselen elkaar af en overal zien we mensen die op het land werken. De Minsk wordt ook wel “de buffel van Vietnam” genoemd. Degelijk, oersterk, en betrouwbaar.

Het dorp Sapa wordt ook wel “de koningin van het Noorden” genoemd en om er te komen rijden we twee dagen dwars door de bergen en de gebieden van de verschillende bergvolken zoals Lao, Lu, Dao, en rode H’mong. Tja, de Vietnamese taal is een tongbreker… De bevolking is meer dan vriendelijk, jong en oud blijft zwaaien als we weer een bocht om komen. Het geweldige wegdek en de werkelijk honderden bochten zorgen ervoor dat je aan het einde van je vakantie je bochttechniek tot in de puntjes verfijnt hebt.

Op het hoogste punt van de reis, de Poorten van de Hemel, hebben we een prachtig uitzicht over de vallei en de hoogste berg van het land, de FanXiPan. Sapa is zo gezellig dat we er een extra dag vrij nemen.

In de omgeving van Sapa is altijd wel een lokale markt te bezoeken waar de lokale bevolking in klederdracht de eigen verbouwde waar verkoopt. Een pracht aan kleuren en gezellige activiteit, waar menig volwassen varken anders over denkt als hij vastgebonden achter op een brommertje mee naar huis genomen wordt. We vervolgen onze weg richting het oosten en door het vizier van onze helm zien we afbeeldingen van ansichtkaarten aan ons voorbijflitsen. Omringt door bergen voert de weg ons door een droomlandschap waar we ruim de tijd zullen nemen voor het maken van - mentale - foto’s. Er is zelfs eén stuk van de reis die te boek staat als “één van de mooiste wegen voor een motorrijder”: de weg van Dong Van naar Meo Vac.  Deze 22 km lange weg slingert zich langs de berghellingen terwijl diep onder je de kolkende Nho Que rivier de zelfde route volgt.

De route naar Ba Be staat niet eens op de kaart,  een lokale gids kent de weg hier echter op zijn duimpje en zonder te verdwalen rijden we over een wirwar van smalle dijkjes, door rijstvelden, door bamboebossen en zijn een onderdeel van de omgeving. Rieten punthoedjes kijken op van het zware werk als we in een rustig tempo langs knorren. De tijd heeft hier stil gestaan. Een smal pad leid ons door bergen van kalksteen en door tropisch regenwoud naar het meer van Ba Be, waar we vanaf de veranda van een Tay familie de zon zien ondergaan. Oh ja, zoals inmiddels al gewoonte is geworden,  genietend van lokaal gestookte rijstwijn.

Om de grote weg te vermijden rijden we via het Tam Dao Nationale Park richting Hanoi. De tropische vegetatie verandert geleidelijk in alpine vegetatie als we er ’s avonds overnachten. Het is ongelooflijk de verscheidenheid aan landschappen waar we de laatste twee weken doorheen gereden zijn.

Als we een dag later in Hanoi vanaf een dakterras de chaos onder ons weer bekijken denken we weemoedig terug aan de betrouwbare Minsk, aan de eindeloze rijstvelden in tientallen kleurschakeringen groen, aan de nevel rond Sapa, aan de kleine dorpjes waar hangbuikzwijnen in de grond wroeten onder hardhouten paalwoningen, aan de supervriendelijke bevolking, aan de 1000 en meer bochten die we gedraaid hebben, aan de bizar gevormde bergtoppen, aan de kleurrijke marktjes, aan het heerlijke eten en aan iets te veel rijstwijn de laatst avond. Vietnam: een prachtige relaxte motorbestemming voor zowel de motorrijder maar zeker ook de motorrijdster.