Op de motor langs enkele superlatieven van Zuid Amerika. Het hoogst bevaarbare meer ter wereld, de diepste canyon ter wereld, de hoogst gelegen hoofdstad ter wereld, de rijkste zilvermijnen ter wereld en het grootste zoutmeer ter wereld.

Via de Pan American Highway rijden we door de gortdroge woestijn van Chili richting Bolivia om dan via een uniek offroad traject dwars door de Andes het onherbergzame grensgebied te doorkruizen. Alleen lama's en vicuna's kijken verschrikt op als we in een stofwolk voorbij rijden. Rijdend op het maanlandschap van het zoutmeer verbazen we ons over de surrealistische omgeving, om even later diep onder de grond te verdwijnen in de eens zo rijke zilvermijnen van Potosi. Als we over een prachtige asfaltweg de maankrater van La Paz binnen rijden kunnen we ons weer tegoed te doen aan de geneugten van de moderne maatschappij, terwijl op de heksenmarkt voor elk kwaaltje wel een medicijn te vinden is. Typisch voor Bolivia zijn de in klederdracht gestoken dames met bolhoedjes die allerlei waar aanprijzen op de markt en de kuddes lama’s hoeden, uiteraard kauwend op de vers geplukte cocablaadjes. 

We zeggen de grote hoogte even vaarwel om vanaf 3600 meter de gedeeltelijk ongeasfalteerde weg af te zakken naar de tropische Yunga's op 1400meter. Prachtige vergezichten door groene valleien wisselen zich af met koffie- en bananenplantages.  Wat een verschil om na de droge hoogvlaktes nu in het vochtige regenwoud te rijden. De vrijwel ongerepte jungle strekt zich tot ver over de grens met Brazilië.